WILHELMSTRAßE / SŁOWACKIEGO

Wilhelmstrasse Na fejsbuku znajduje się strona „Gubin/Guben, jakiego nie znamy”. Trochę bym to zmodyfikowała:  znaliśmy, znaliśmy. 😉 Przynajmniej częściowo.
Strona niemal codziennie zamieszcza zdjęcia. Są to w ogromnej większości fotografie przedwojennego Guben, lecz zdarzają się i takie z czasów późniejszych, po roku 1945. Głównie przedstawiają morze ruin, jakim stało się to piękne miasto w wyniku działań wojennych.
Pewnie mało kto wierzył w trwałość granic na Odrze i Nysie. Sama pamiętam z dzieciństwa, jak się nas rodzina z Poznania zapytywała „A wy się nie boicie tam mieszkać? przecież Niemcy tuż za rzeką!”. Przez wiele lat nowi mieszkańcy Gubina, osiedleni w poniemieckich ocalałych domach, traktowali tę sytuację jako przejściową i odbudowa miasta chyba nie należała do priorytetów. Priorytet był tylko jeden: wywózka poniemieckich cegieł na odbudowę stolicy. Niedawno się dowiedziałam, że te cegły „utknęły” gdzieś po drodze i do Warszawy nigdy nie dotarły. Ale to już inna historia. Gdy w połowie lat sześćdziesiątych całą szkołą sprzątaliśmy resztki gruzów wokół ruin ratusza i fary, wszyscy święcie wierzyliśmy, że „Cały naród odbudowuje swoją stolicę”.
Więc trochę ten dawny Gubin znałam…

Mieszkałam na ulicy Słowackiego, przedwojennej Wilhelmstraße. Wciąż czekam z nadzieją, że może strona „Gubin/Guben” zdobędzie i zamieści przedwojenne zdjęcie miejsca, w którym potem ja spędziłam lata dzieciństwa i młodości. Na razie doczekałam się trzech fotografii tej ulicy, ale innych jej fragmentów, zamieszczono też stary plan miasta z uwidocznioną na nim Wilhelmstraße, lecz nie ma tam jeszcze mojego domu, nie ma nawet mostu na rzece Lubst, czyli Lubszy (zwanej przez nas Lubicą). Dom i most zbudowane zostały zapewne później.

Mieszkałam właśnie tam. W Arkadii nad rzeką, wśród wierzb płaczących i bzów. Zawdzięczam to mojej mamie Peluni.
Napisałam o tym w moich wspomnieniach o mamie. Fragmenty opisujące nasz dom (pominęłam bardzo szczegółowy opis mieszkania) zamieszczam w niecodzienniku. Zapraszam:
https://kobietadomowa.wordpress.com/codziennie-choc-jedno-zdanie/slowackiego-132/

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.